Eurostat: Grecja wśród najbiedniejszych państw Europy
Z najnowszych danych opublikowanych przez Eurostat wynika, że Grecja zajmuje niepokojąco wysoką pozycję wśród krajów Unii Europejskiej pod względem ryzyka ubóstwa i wykluczenia społecznego. Szczególnie dwa greckie regiony – Peloponez i Zachodnia Grecja – znalazły się w najgorszej, szóstej kategorii UE, w której odsetek mieszkańców zagrożonych ubóstwem przekracza 35%. W regionie Peloponezu aż 35,7% mieszkańców żyje w zagrożeniu biedą (co plasuje go na 17. miejscu w całej Unii Europejskiej), natomiast w Zachodniej Grecji wskaźnik ten wynosi 35,2%. To oznacza, że mieszkańcy tych obszarów są jednymi z najbardziej narażonych na trudności finansowe i społeczne w całej Unii.
W skali całej Unii Europejskiej średnio aż 21,4% ludności, czyli około 94,6 milionów osób, było w 2023 roku zagrożonych ubóstwem lub wykluczeniem społecznym. W Grecji sytuacja jest jednak znacznie bardziej niepokojąca – problem ten dotyka bowiem nie tylko Peloponez i Zachodnią Grecję, lecz także wielu innych regionów. Na przykład w Zachodniej Macedonii aż 32,7% mieszkańców jest zagrożonych ubóstwem, w Macedonii Wschodniej i Tracji – 31,5%, na Wyspach Egejskich Północnych – 30,4%, w Macedonii Środkowej – 29,6%, a na Wyspach Jońskich – 27,7%.
Liczby te niestety ukazują głębokie nierówności w Grecji i trudną sytuację społeczno-ekonomiczną, z którą mierzy się znaczna część greckiego społeczeństwa. Zagrożenie ubóstwem w Grecji jest wyraźnie wyższe niż w wielu innych regionach Unii Europejskiej.
Jak jest w innych państwach EU?
Analiza danych Eurostatu na poziomie regionalnym pokazuje, że najwyższy wskaźnik ubóstwa i wykluczenia społecznego występują nie tylko w Grecji, ale również w odległych regionach Francji, południowych Włoszech i na obszarach wiejskich Rumunii. Na przykład w Rumunii, gdzie krajowy wskaźnik ubóstwa wynosił 32%, w stołecznym regionie Bukareszt-Ilfov zaledwie 12,3% mieszkańców było zagrożonych ubóstwem. Podobnie sytuacja wygląda w Polsce, gdzie średni krajowy wskaźnik zagrożenia ubóstwem wynosił 16,3%, ale w stołecznym regionie Warszawy było to jedynie 8,9%. Również w Chorwacji widoczna jest podobna tendencja – przy krajowym wskaźniku wynoszącym 20,7%, w stolicy, Zagrzebiu, zagrożenie ubóstwem dotyczyło jedynie 11,9% mieszkańców.
Jednak w niektórych krajach unijnych tendencja jest zupełnie odwrotna. Przykładowo w Belgii i Austrii to właśnie mieszkańcy stolic są bardziej narażeni na ubóstwo niż obywatele innych regionów. W Brukseli zagrożenie ubóstwem wynosiło aż 37,6%, podczas gdy średnia krajowa to 18,6%. W Wiedniu natomiast 29,5% mieszkańców było zagrożonych ubóstwem, podczas gdy dla całej Austrii wskaźnik wynosił 17,7%.
W jaki sposób bada się ubóstwo?
Jednym z kluczowych wskaźników w badaniu, na które zwraca uwagę Eurostat, jest wskaźnik poważnego materialnego i społecznego niedostatku (SMSD). Jest to wskaźnik, który mierzy przymusowy brak dostępu do podstawowych dóbr i usług potrzebnych do godnego życia. Został on przyjęty przez Podgrupę ds. Wskaźników (ISG) Komitetu Ochrony Społecznej (SPC) i obejmuje m.in. brak wystarczających możliwości finansowych na zakup niezbędnych produktów, korzystanie z podstawowych usług czy udział w życiu społecznym.
powiązany artykuł
Jak Grecy zmieniają swoje preferencje zakupowe w 2024 roku?
powiązany artykuł
Jaka jest jakość życia w Grecji?
Na poziomie indywidualnym wskaźnik SMSD uwzględnia także brak możliwości finansowych na dostęp do internetu, wymianę zniszczonych ubrań czy butów, uczestnictwo w zajęciach rekreacyjnych, a także spotkania z przyjaciółmi lub rodziną na wspólny posiłek czy napój przynajmniej raz w miesiącu.
Reasumując, w 2023 roku aż 30% obywateli Grecji mierzyło się z poważnym zagrożeniem materialnego niedostatku żyjąc na granicy ubustwa. To jeden z najwyższych wskaźników w całej Unii Europejskiej, co pokazuje, jak głęboki kryzys społeczno-ekonomiczny dotyka ten kraj. W porównaniu do innych państw UE, Grecja plasuje się wśród tych, które najbardziej potrzebują natychmiastowych działań, aby przeciwdziałać dalszemu pogłębianiu się ubóstwa i nierówności społecznych.
Źródło: Eurostat
